اقدامات احتیاطی برای نصب و نگهداری کابل های فیبر نوری

استقرار فیبر نوری باید کاملاً از رویه های عملیاتی پیروی کند تا از تخریب عملکرد به دلیل آسیب فیزیکی یا آلودگی جلوگیری شود:

 

اتصال فیوژن در مقابل اتصال سرد: اتصال فیوژن راه حل اصلی برای اتصالات- طولانی مدت است. یک اسپلایسر فیوژن، هسته های دو فیبر نوری را با استفاده از تخلیه قوس الکتریکی به یکدیگر ذوب می کند و تلفات زیر 0.02dB را کنترل می کند. اتصال سرد از کانکتورهای از قبل نصب‌شده با فرول‌ها استفاده می‌کند که عملکرد ساده‌تر اما تلفات بالاتر (تقریباً 0.3 دسی‌بل) را ارائه می‌کند، که برای تعمیرات اضطراری یا اتصالات موقت مناسب است.

 

کنترل شعاع خمشی: حداقل شعاع خمشی فیبر نوری نباید کمتر از 10 برابر قطر کابل باشد (به عنوان مثال، حداقل شعاع خمشی برای کابل با قطر 2 میلی متر 20 میلی متر است). در غیر این صورت، تلفات خمشی کوچک افزایش می‌یابد که به طور بالقوه منجر به شکستگی هسته می‌شود.

 

تمیز کردن و آزمایش: قبل از اتصال، از یک سواب پنبه‌ای بدون پرز آغشته به ایزوپروپیل الکل برای جلوگیری از آلودگی گرد و غبار یا چربی استفاده کنید. ابزارهای تست شامل یک بازتاب سنج دامنه زمان نوری (OTDR) است که می تواند اتصالات همجوشی، شکستگی ها یا خمیدگی های بیش از حد را در پیوند پیدا کند و اطمینان حاصل کند که از دست دادن کل پیوند زیر آستانه طراحی است (مثلاً تلفات کل برای یک لینک 10 کیلومتری باید کمتر از 2.5 دسی بل باشد).