معیارهای انتخاب کابل فیبر نوری

کمیسیون بین المللی الکتروتکنیکی (IEC) و انجمن صنعت ارتباطات (TIA) استانداردهای سختگیرانه ای را برای پارامترهای فیبر نوری ایجاد کرده اند. کاربران هنگام انتخاب فیبر نوری باید بر روی چهار شاخص کلیدی تمرکز کنند:

 

1. ضریب تضعیف: از دست دادن سیگنال را در حین انتقال اندازه گیری می کند (واحد: dB/km). یک مقدار معمولی برای فیبر حالت تک حالت در طول موج 1550 نانومتر 0.2dB/km است. تلفات کمتر باعث می شود تا فواصل انتقال طولانی تر شود.

 

2. پهنای باند-محصول فاصله: برای فیبر چند حالته، روی پهنای باند حالت مؤثر آن (EMB) در طول موج‌های 850 نانومتر و 1300 نانومتر تمرکز کنید. به عنوان مثال، فیبر OM4 دارای یک EMB 4700MHz·km در 850nm است که از انتقال 100G در بیش از 400 متر پشتیبانی می کند.

 

3. استحکام کششی: مواد غلاف مستقیماً بر خواص مکانیکی فیبر نوری تأثیر می گذارد. برای مثال، کابل‌های روکش دار LSZH می‌توانند استحکام کششی بیش از 500 نیوتن داشته باشند، در حالی که کابل‌های زره‌دار نواری فولادی می‌توانند نیروی کششی 1500 نیوتن را تحمل کنند و شرایط لازم برای کانال‌گذاری یا دفن مستقیم را برآورده کنند.

 

4. رتبه بندی مقاومت در برابر آتش: کابل های نوری داخلی اغلب از مواد LSZH استفاده می کنند که در هنگام سوختن به طور قابل توجهی دود و گازهای سمی کمتری نسبت به کابل های روکش دار PVC آزاد می کند که مطابق با استانداردهای IEC. 60332-3-24 استاندارد تست احتراق است.